اعتقاد یا لباس مبدل: سه آزمون

چگونه بفهمیم کسی موضعی را بر اساس اصل اتخاذ کرده یا چون به نفعش است؟ من سه آزمون را در برنامه پیشنهاد دادم. این آزمون‌ها را برای دیوید ساکس طراحی کردم، اما به هر کسی که قدرت و منفعت دارد تعمیم پیدا می‌کنند.

اولین آزمون، بررسی متقارن است. آیا آن‌ها متحدان را با همان معیاری که دشمنان را می‌سنجند، می‌سنجند؟ اگر ادعاهای ایمنی یک آزمایشگاه را مورد حمله قرار می‌دهید، آیا همان ادعاها را از شرکت‌های موجود در سبد سرمایه‌گذاری خودتان هم مورد حمله قرار می‌دهید؟

دومین آزمون، به‌روزرسانی عمومی است. وقتی شواهد علیه آن‌ها حرکت می‌کند، آیا هرگز علناً آن را بیان می‌کنند؟ به‌روزرسانی‌ای که فقط به سمت قطعیت بیشتر حرکت می‌کند، به‌روزرسانی نیست.

سومین آزمون، اصل پرهزینه است. آیا آن‌ها هرگز از چیزی حمایت کرده‌اند که برایشان هزینه پول، دسترسی یا دوستان داشته باشد؟ کسی که بر اساس اصل عمل می‌کند، گاهی خون می‌دهد.

این آزمون‌ها را دوست دارم چون رفتاری هستند، نه روانشناختی. لازم نیست ذهن کسی را بخوانم، فقط سوابق را. این آزمون‌ها دوطرفه هم عمل می‌کنند: به Anthropic، به اتاق خبر باری وایس، به طرح انجماد اجاره ممدانی و به خود من اعمال می‌شوند.

اولین اجرا روی ساکس یک عامل ناظر بود که شواهد تاریخ‌دار را در شش ماه جمع‌آوری کرد. نتیجه‌اش مختلط بود — گرایش به شکست در بررسی، شکست در به‌روزرسانی، و هیچ مدرکی در مورد اصل پرهزینه. روش محدودیت‌هایی دارد که می‌خواهم درباره‌شان شفاف باشم. ناظر فقط یک رونوشت کامل از All-In را خوانده بود، پس اصلاحی که او در برنامه انجام داد می‌تواند آزمون دوم را تغییر دهد. و پیدا نکردن چیزی در یک اسکن سریع، اثبات وجود نداشتن آن نیست.

اعمال این موضوع به خودم به این معناست که وقتی موضعی را در این برنامه تغییر می‌دهم، علناً آن را بیان خواهم کرد و دلیلش را توضیح خواهم داد. اگر به این اصل پایبند نباشم، این آزمون‌ها به سلاحی تبدیل می‌شوند که به سمت کسانی نشانه می‌روم که قبلاً درباره‌شان تصمیم گرفته‌ام، و این دقیقاً همان چیزی است که از آن انتقاد می‌کنم.