هجده سال پس از تصویب اوراق قرضه ۱۰ میلیارد دلاری پروپوزیشن ۱ای توسط رأیدهندگان کالیفرنیا در ۲۰۰۸ با وعده قطار ۲۲۰ مایلی در ساعت از سانفرانسیسکو به لسآنجلس در کمتر از سه ساعت تا ۲۰۲۰، ایالت ۱۵.۵ میلیارد دلار هزینه کرده، صفر مایل ریل کشیده و تخمین سیستم کامل به ۱۲۶ میلیارد دلار (با بدترین حالت ۲۳۱ میلیارد دلار) رسیده است. پس از پسگیری ۴ میلیارد دلار کمکهای فدرال توسط دولت ترامپ، فرماندار گوین نیوسام و قانونگذار سالیانه ثابت ۱ میلیارد دلار از درآمد حراج سقف و تجارت را تا ۲۰۴۵ قفل کردند — که بودجه اولیه موقت را به سالیانه مشاورهای بیستساله تبدیل کرد در حالی که مسکن ارزان، حملونقل و هوای پاک را به سطح سوم تنزل داد.
هدررفت در یک پاکت کارتونی واحد پول نیست؛ بلکه در انباشت در پروژهای بدون کارکنان مهندسی دائمی داخلی است که به مهندسان مشاور خارجی ۴۲۷٬۰۰۰ دلار به ازای هر نفر در مقابل ۱۳۱٬۰۰۰ دلار برای کارکنان دولتی پرداخت میکند. بیش از ۶۷۷ میلیون دلار صرف تولید ۱۳۰٬۰۰۰ صفحه بررسی زیستمحیطی (تودهای به ارتفاع ۴۰ فوت و وزن ۱٬۳۰۰ پوند، شامل ۴۸۰٬۰۰۰ دلار برای حفر لانه پستانداران کوچک با دست و ۳۵۲٬۰۰۰ دلار برای بررسی مارمولک) شد که عمدتاً به چهار غول مهندسی — پارسونز برینکرهوف، اچانتیبی، دبلیواسپی و ایایسیاوام — پرداخت شد سه تای آنها اهداکنندگان عمده کمپین رأیگیری ۲۰۰۸ بودند که پروژه را ایجاد کردند. در همین حال، در بخش ۶۵ مایلی فرسنو (سیپی ۲-۳)، جوینت ونچر دراگادوس-فلتآیرون از ۵۹۷ سفارش تغییر به علاوه تسویه حساب ۵۳۷.۳ میلیون دلاری سفارش تغییر ۴۲۷ در مه ۲۰۲۶ استفاده کرد تا قرارداد ۱.۳۶۵ میلیارد دلاری را به بیش از ۳ میلیارد دلار برساند.